Vier weken lang logeerde pop Sam bij Joëlle. Ze beleefden allerlei avonturen. Tirza, moeder van Joëlle, liet ons weten hoe leuk het logeerfeest is geweest.

De bel ging… de pakketbezorger stond voor de deur met een enorme doos! Het open maken was al een feestje. En daar was hij dan: pop Sam met zijn rolstoel. Zowel Joëlle (7 jaar) als haar jongere zusje (2 jaar) waren helemaal opgetogen! Met heel veel enthousiasme werd Sam omgekleed en door de kamer gerold. Toen het tijd was om naar bed te gaan, moest Sam mee naar boven en natuurlijk zijn pyjama aan.

Wandelen met Sam
Elke avond lag Sam bij Joëlle te slapen. In de ochtend moest hij weer mee met de lift naar beneden. Bij elke maaltijd zat hij naast Joëlle aan tafel. En geregeld ging ze even alleen met Sam ‘wandelen’ in de straat. Ondertussen knoopte ze met iedereen een praatje aan en vertelde ze enthousiast over pop Sam die ook spina bifida had, net als zij.

Onafscheidelijk
Als er speelafspraakjes thuis waren, werd er veel met Sam gespeeld. En Joëlle wilde Sam overal mee naar toe nemen. Sam is bijvoorbeeld mee geweest naar paardrijles en opa en oma, waar hij door de familie is bewonderd.

"Sam hoort bij mij, omdat hij ook in een rolstoel zit"

Samen in gesprek
We hebben ook samen de rug van de pop bekeken en daardoor kwam het gesprek met Joëlle op gang, over haar eigen open rug: ‘Hoe ziet dat er bij mij van binnen uit?’
Wij vonden het heel bijzonder dat Joëlle zich zo aan Sam heeft gehecht. Het was echt aftellen hoeveel nachtjes hij nog mocht blijven.

Een gevoel van verbinding
We hebben genoeg andere poppen, maar deze pop was voor Joëlle echt heel anders. Als ik er naar vroeg, zei ze: ‘Sam hoort bij mij, omdat hij ook in een rolstoel zit.’ Er was sprake van een soort van herkenning en gevoel van verbinding met deze pop, waarvan ik niet wist dat ze die behoefte zo had. Het ging verder dan wat ze in woorden kon uitdrukken. Joëlle heeft weer afscheid genomen van Sam, maar ze hoopt dat hij in de toekomst nog eens vaker bij haar kan logeren!